Najcenniejszym zabytkiem w Łasku jest KOLEGIATA, zatem od niej rozpoczniemy opowieść o perełkach regionu. Jej budowa rozpoczęła się w 1517 roku dzięki wsparciu prymasa Polski arcybiskupa Jana Łaskiego. Późnogotyckie mury były wzniesione wokół dotychczasowej drewnianej świątyni, co pozwoliło na zachowanie w jej wnętrzu grobów m.in. właścicieli miejscowości. Prace zakończyły się w 1523, a już 2 marca 1525 roku odbyła się konsekracja kolegiaty.

Prymas nadał jej patronów (św. Jana Chrzciciela, św. Michała Archanioła, św. Anny, św. Doroty), a za główne wezwanie uczynił Tajemnicę Niepokonanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny.

Ranga świątyni wzrosła, kiedy znalazł się w niej cudowny wizerunek Madonny z Dzieciątkiem, który szybko stał się obiektem kultu maryjnego, przyciągającym rzesze pielgrzymów.
Z biegiem lat zmieniał się wygląd świątyni. Dużej transformacji była poddana bryła budynku z nastaniem kolejnego właściciela Łasku – Stanisława Wierzbowskiego. Do jej korpusu, od strony południowej w 1708 r. została dobudowana kaplica Matki Bożej (Najświętszej Maryi Panny). Niedługo potem wzniesiono drugą , poświęcono ją Świętej Annie.
Kolegiata przez wieki pełniła funkcję ośrodka kultury, działała tu szkoła, biblioteka, pod jej opieką znajdował się miejscowy szpital. Przy kościele funkcjonował chór parafialny, istniały rozliczne organizacje religijne. Niestety, w 1747 (lub jak podają niektóre źródła – w 1749), wybuchł pożar. Straty były ogromne. Podjęto się kosztownej odbudowy, zmieniając gotyk na pełen przepychu styl barokowy.
Świątynia przetrwała nie tylko najazdy, pożogi, ale również czasy wojen, w których m.in. pełniła funkcję schronienia (stąd tunele), a podczas II wojny światowej, magazynu zboża. Tam też przetrzymywano Żydów po likwidacji getta w Łasku.
Obecnie, po generalnym remoncie w ramach programu unijnego, odzyskała swój utracony blask.

Źródło:  Muzeum Historii Łasku, Piotr Drzewiecki Fotograf
 

Skomentuj [ 0 ]

17:20, 12.03.2021 r.