Kościół p.w. św. Jana Chrzciciela w Buczku, XIII - XIV wiek. Jeden z najbardziej zagadkowych późnoromańskich zabytków Ziemi Łódzkiej, związanych ze szkołą budowlaną z Jerichow, w Saksonii-Anhalt, która charakteryzowała się użyciem cegły we wznoszonych budowlach. Wokół Jerichow istnieje cała grupa zabytków romańskich wzniesionych z cegły, bardzo podobnych stylistycznie do kościoła w Buczku.

Na Ziemi Łódzkiej z tą strzechą budowla a związane są również późnoromańskie świątynie wzniesione w XIII wieku świątynie w Strońsku pod Zduńską Wolą i na grodzisku w Sieradzu (wykopalisko rotundy).

Historia

Kościół został zlokalizowany w centrum osiedla o średniowiecznym rodowodzie. Dane źródłowe o początkach miejscowości i świątyni oraz data erygowania parafii nie są znane. Miejscowość pojawia się w źródłach od 1354 roku. Pierwsza informacja o właścicielu Buczka pochodzi z 1386 roku. Ślady osadnictwa w miejscowości sięgają XI wieku. Zachodnia część nawy wraz z dolną partią wieży stanowią relikt świątyni powstałej zapewne w ciągu XIII stulecia. Dalsza przebudowa i rozbudowa kościoła w kierunku wschodnim oraz podwyższenie wieży nastąpiły również w średniowieczu.

Czytaj dalej: Zabytek.pl

Skomentuj [ 0 ]

12:35, 07.02.2024 r.