Zima i bardzo niskie temperatury powietrza to dla oczyszczalni ścieków jeden z najtrudniejszych okresów w roku. Gdy na zewnątrz panuje mróz, procesy biologiczne – z natury wrażliwe na temperaturę – muszą działać stabilnie i niezawodnie. A ścieki? One płyną nieprzerwanie, bez względu na pogodę.

Kluczową rolę w tym czasie odgrywa osad ściekowy – często niedoceniany, a w rzeczywistości będący „sercem” całego systemu biologicznego.

Osad to żywy organizm oczyszczalni

Osad czynny to ogromna populacja mikroorganizmów odpowiedzialnych za usuwanie zanieczyszczeń organicznych, azotu i fosforu. Zimą ich aktywność naturalnie spada, dlatego:
- odpowiednia ilość i wiek osadu decydują o stabilności procesów,
- zbyt mała biomasa oznacza ryzyko niedoczyszczania,
- zbyt duża – problemy z natlenieniem i sedymentacją.

Osad jako bufor temperaturowy

Duża masa osadu działa jak akumulator ciepła. Pomaga utrzymać względnie stabilną temperaturę w reaktorach biologicznych, ograniczając wpływ mroźnego powietrza na procesy zachodzące w ściekach.

Zima to czas precyzyjnego sterowania

W okresach silnych mrozów szczególnego znaczenia nabiera:
-  kontrola stężenia tlenu,
-  właściwa recyrkulacja osadu,
-  ochrona osadników wtórnych przed wychłodzeniem i wynoszeniem osadu.

Osad to nie odpad – to zasób
Nawet zimą osad ściekowy pozostaje cennym elementem gospodarki obiegu zamkniętego. Jego stabilizacja i dalsze zagospodarowanie (np. fermentacja) wspierają bilans energetyczny oczyszczalni i zwiększają jej odporność na trudne warunki zewnętrzne.

Gdy temperatura powietrza   spada grubo poniżej zera , oczyszczalnia pracuje dalej – cicho, skutecznie i bez przerwy. A jej największym sprzymierzeńcem w walce z mrozem jest dobrze prowadzony osad ściekowy. To on decyduje, czy system przetrwa zimę w dobrej formie.

A Państwo jak sobie radzą zimą? 

Źródło: MPWiK Łask

Skomentuj [ 0 ]

10:40, 04.02.2026 r.